خبرهای موجود حاکی از ان است که حاکمان سرمایه به دستگیری دانشجویان چپ و سوسیالیست ادامه داده و خواهان سرکوب جنبش های اجتماعی موجودهستند. جنبش  دانشجویی نمونه بارز ان میباشد که چندین سال است از زیر هژمونی جریانات لیبرال و نهادهای حکومتی بیرون امده و در صدد به پیش بردن مبارزه سوسالیستی و همبستگی و اتحاد خود با سایر جنبشهای اجتماعی (جنبش کارگری و جنبش رهای زنان) را سر داده اند و عملا بسوی پایان دادن به این وضع و شرایط موجود را در دستور کار خود قرار داده اند . دانشجویان دانشگاهها با شعارهای رادیکال خود نظم موجود را به نقد کشیده و خواهان پایان دادن به ان هستند و نمونه ان ۱۶ اذر۱۳۸۵  ( ازادی برابری،زندانیان سیاسی ازاد باید گردد،ازادی دانشجویان در زندان،و...) میباشد.جریان سوسیالیستی از همه لحاظ جریانات لیبرالی و راست درون جنبشها را به نقد کشیده و ماهیت واقعی انها را افشا میکنند.و این جنبشها عملا به دو قطب اصلی در جامعه (سوسیالیسم ،سرمایداری ) تبدیل شده است.

 امسال هم سران حکومت برای جلوگیری از مبارزه این جنبش دست به سرکوب و دستگیری دانشجویان چپ وسوسیالیست زده که مبادا دوباره  همبستگی و توان خود را به حاکمان سرمایه نشان بدهند . ولی غافل از ان که دانشجویان ساکت نخواهند نشست و عملکرد حکومت را محکوم و مبارزه پرشور خود را ادامه خواهیم داد و تا رسیدن به هدفمان که همان  ازدی و برابری واقعی که همه انسانها بتوانند زندگی انسانی را به  سر ببرند نخواهیم نشست و مبارزه خود را ادامه خواهیم داد. همانطور که میدانیم  قبل از 11شهریور (1 مه روز جهانی کارگر) محمود صالحی را دستگیر و به زندان سنندج بردند (که تاکنون نیز در زندان به سر میبرد) که شاید بتوانند جلو مراسم اول ماه مه را بگیرند. اما" 1مه " را کارگرن زنان و جوانان پرشورتر از هر سال مراسم خود را برگزار کردند  و خواسته و مطالبات خود را به شیوای رادیکال بیان کرده  که یکی از انها ازادی محمود صالحی بود. سران حکومتی فضای جامعه را جنگی تا تحت این شرایط  جنبشهای اجتماعی را سرکوب کنند و موجودیت خود را کمی بیشتر تثبیت و ادامه دهد. در ان سوی دیگر جریانات لیبرال (با همه گرایشاتش) از این فضا به عنوان مقابله با جنگ و دفاع از اشتی و صلح د رصدد به بیراهه بردن مبارزه رادیکال جنبشهای حاضر در صحنه مبارزه و به سر کار امدن و نیرو گرفتن دوباره خود هستند و ما این جریانات را علیه این جنبشهای رادیکالمیدانیم و خواستار افشا و ماهیت انها هستیم  و این جریانات تنها و تنها برای دوباره سرکار امدن و حاکم شدن بر جامعه و برقراری استبداد دوباره خود هستند .

پس ما در برابر سرکوب و دستگیری رفقای خود ساکت نخواهیم نشست و این عملکرد غیر انسانی و جنایتکارانه را محکوم و خواهان ازادی هرچه زودتر رفقای خود و رفقای دیگر در بند و همه زندانیان سیاسی که فقط به خاطر مبارزه برای حقوق خود به زندان افتاده اند را خواستاریم . و ۱۶ اذر را باشکوهتر از هر سالی برگزار و خواست و مطالبات خود را بیان و خواستار تحقق ان خواهیم بود.

۱-دانشگاه پادگان نیست ،محکوم کردن دستگیری دانشجویان دستگیر شده وخواهان ازادی هر چه سریعتر دانشجویان زندانی

۲-لغو و پایان دادن به سرکوب جنبشهای اجتماعی

۳-پایان دادن به فضای جنگی در میان مردم و محکوم کردن دخالت خارجی و پایان دادن به استبداد داخلی  و با شعار نه به جنگ و خفقان به میدان میاییم.

۴-جنبش دانشجویی متحد جنبش کارگری و جنبش رهای زنان و خواستار ازادی سریع فعالین کارگری(محمود صالحی و منصور اسانلو  ابراهیم مددی و....فعالین جنبش رهای زنان)هستیم .

۵- تشکل مستقل کارگری و دانشجوی و زنان خواست همه ماست.

6-اتحاد جنبشهای رادیکال اجتماعی با طبقه کارگر حول یک الترناتیو سوسیالیستی و انسانی که در ان هر کس به اندازه توان و به هر کس به میزان نیاز از تولیدات اجتماعی  بهرمند شوند .