با سلام و آرزوی سلامتی برای شما دانشجویان سوسیالیست عزیز

انگیزه من از نوشتن این نامه برای شما رفقای عزیز، نگاهی است به جایگاه و موقعیت شما که طبیعتا بسیار اهمیت دارد و وظائف سنگینی که بر اساس این موقعیت بر دوش دانشجویان سوسیالیست  قرار گرفته است و در ادامه با آگاهی یافتن از جایگاهی که هر یک در آن قرار داریم، طبیعتا چه باید بکنیم و چه نباید انجام دهیم مطرح می گردد.

البته من به عنوان یک فعال کارگری به هیچ  وجه  قصد آنرا ندارم که شما را نصیحت نمایم و نه بخود این اجازه را می دهم که هر آنچه را می گویم بعنوان نظریه ای کاملا درست تلقی نمایم. تنها هدفم از بیان نکات زیر، باز شدن باب تبادل نظر و همفکری برای پیشبرد عملی است که ما را به هدف مشترکمان یعنی لغو رابطه استثمار انسان بوسیله انسان، نزدیک می کند.

دانشجویان سوسیالیست در یک پروسه فعالیت دو گرایش دانشجویی، یعنی گرایش راست و اصلاح طلب از یک سو و از سوی دیگر، گرایش آوانتوریستی شکل گرفتند. البته این واقعیت را نباید نادیده گرفت که دانشجویان سوسیالیست نه به موازات این دو جریان بلکه در نهایت در اثر بر آمد بحران در این دوگرایش و به مثابه بدیل آنها سر بر آورد و متولد شد. اگر هر یک از گرایشات فوق بنا به راه حلی که پیش پای جنبش دانشجویی قرار می دادند، نماینده یک گرایش غیر کارگری  در جنبش دانشجویی بودند. دانشجویان سوسیالیست، با واقع گرایی در مقابل ماجراجویی وتا کید بر انقلابیگری در مقابل اصلاح طلبی می توانند نماینده گرایش کارگری در جنبش دانشجویی باشند. اما اینکه می گویم می توانند یک گرایش کارگری را نمایندگی کنند ،منظورم ضرورت وجود پارامترهای دیگری است که در صورت فقدان آنها یک گرایش حتی با وجود مرزبندی با راست ها و اصلاح طلبان و آوانتوریستها ، ممکن است دچار انحراف و یا اشتباهات بزرگی شود.

قبل از هر بحثی باید مشخصه های بارز شما دانشجویان سوسیالیست مشخص گردد .

همانطور که گفتم شما در تقابل با  راست و ماجراجویی و اراده گرایی پا به میدان گذاشته اید.   از یکسو با رویکردی انقلابی و نه رفرمیستی صف خود را از گرایش اصلاح طلبان جداکردید، با مرزبندی و تقابل نظری با ماجراجویانی که بشکل اراده گرایانه می خواستند، از طریق دانشگاه و عملا با دور زدن طبقه کارگر، به اصطلاح انقلاب براه بیندازند، موقعیت واقعگرانه ای یافتید. اما یک ویژگی دیگر وجود دارد که موقعیت شما را هر چه بیشتر در مقابل جریانات غیر کارگری محکم نمود. در مقابل جدایی دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب، از شورای همکاری تشکلها و فعالین کارگری و دامن زدن به این توهم که گویا بدون حضور طبقه کارگر وقوع انقلاب ممکن خواهد بود، ایستادید و پرچم واقعگرایی بر افراشتید و تاکید نمودید که جنبش دانشجویی باید متحد جنبش کارگری باشد و تنها با حرکت در جهت منافع طبقه کارگر می تواند انقلابی باقی بماند. مجموعه این موضعگیری ها موقعیت شما را بمثابه یک گرایش انقلابی با سمت و سوی کارگری تثبیت نمود. گفتن همه این مطالب نه برای تعریف و تمجید از شما، بلکه برای اشاره به موقعیت و از آن مهمتر کوله باری از وظایف سنگین است که بر دوش شما قرار گرفته است.

دانشجویان سوسیالیست به درستی نقطه عظیمت خود را سازماندهی در عرصه مبارزه برای مطالبات صنفی دانشجویان قرار داده اند. این نشان دهنده یک گام بزرگ و اساسی دیگر در راستای سازماندهی واقعگرایانه بر اساس سطح جنبش بطور کلی وبطور خاص در عرصه جنبش دانشجویی است. در چند سال گذشته به دفعات شاهد بوده ایم که مبارزات زیادی در عرصه مطالبات اقتصادی و رفاهی دانشجویان وجود داشته و از سوی دیگر با وخیمتر شدن شرایط اقتصادی در جامعه ، وضعیت صنفی و رفاهی دانشجویان نیز شدیدا آسیب دیده است. بنابراین حرکت در راستای مسائل صنفی دانشجویی از ماتریال زیادی برخوردار است.

در ادامه بحث سازماندهی جنبش دانشجویی و سیاست و سمت و سوی کارگری که  در پیش گرفته اید، هر چه بیشترموقعیت شما رادیکال کارگری می شود. اما در همین رابطه چند نکته بااهمیت وجود دارد که به اعتقاد من باید بروی آنها حتما مکث نمود وبرای ادامه کار و تبدیل شدن به یک گرایش توده ای با محتوای کارگری در جنبش دانشجویی باید در این موارد سیاست شفاف و تعریف شده ای وجود داشته باشد. ...

جنبش دانشجویی و گامی فراتر

محمد محسن موسوی

جنبش دانشجویی که برامد مبارزت اجتماعی، که حاوی خصلتی دمکراتیک، پیشرو و اگاه به مبارزات اجتماعی و طبقاتی، وظیفه ای دشوار بر دوش ان خواهد بود. که میبایستی با حمل کل سنگینی ان، با برداشتن گامهایی که امکان پیشروی در وضعیتی که در ان قرار گرفته را فرا نهد.  تاریخن جنبش دانشجویی گرایشات مختلفی را با خود حمل کرده و نشان داده که وظایفی مهمی در پیش برد مبارزات اجتماعی ایفا کرده است. طیفهای مختلف درون جنبش دانشجویی نشان از وجود گرایشات مختلف درون جامعه است و مبارزات جنبش دانشجویی انعکاس خواست و مطالبات اقشار و طبقات مختلف جامعه است.

جنبش سوسیالیستی دانشجویی اخیرن، فصل نوینی از مبارزات خود همچون طرح خواست و مطالبات طبقه کارگر و توده محروم جامعه، زنان و ... را در تاریخ مبارزات سوسیالیستی ثبت کرده است.از یک سو بن بست استراتژیک گرایشات بورژوازی(در همه اشکال ان) در چند سال حاکمیت خود، از سوی دیگر رشد مبارزات کارگری و طبقاتی، افقی روشن را بر مبارزات جنبشهای اجتماعی باز کرده است و این مهم نیازمند برسی کلی جنبشهای اجتماعی و خصوصا جنبش دانشجویی میباشد.

رشد چشمگیر مبارزات کارگری، اعتراضات و اعتصابات مختلف در اقصی نقاط ایران، مبارزات زنان برای احقاق حقوق پایمال شده خود، به میدان امدن  جنبش سوسیالیستی دانشجویی، همه اینها مبارزه طبقاتی را تشدید و امکان ان را فراهم اورده که بتوانیم راهبردی دقیق برای برداشتن گامهای فراتر به دست داد.

بحث امروز من در مورد جنبش دانشجویی و وظایف کنونی انان است که میخواهم دقیق تر به ان بپردازم.

از دهه 80 به بعد جنبش دانشجویی وارد عرصه مهمتری از مبارزات خود در جهت پیشبرد مبارزات سیاسی و طبقاتی خود شده است. کسب حداقلی از ازادی بیان، انتشار چندین نشریه دانشجویی جهت تبلیغ ایده های سوسیالیستی، برگزاری مراسمهایی مانند روز جهانی کارگر، 8مارس و برگزاری میتینگها اعتراضی، کلاسها و جلسات مختلف از جمله دستاورهای دمکراتیکی بود که طی این چند سال به دست اورده بودند. اما وقایع 13 اذر 86 جنبش دانشجویی را به فاز دگیری سوق داده  و وظایف مهمتری را بر دوش فعالین سوسیالیست جنبش دانشجویی گذاشته است. برگزاری مراسم 13 اذر 86 و به دنبال ان دستگیری شمار زیادی از فعالین چپ، جنبش دانشجویی را برای مقطعی دچار عقب نشینی  کرده و با تحمیل این عقب نشینی دستاوردهایی که در طول این مدت با فعالیتهای مختلف و پیگیر دانشجویان چپ و سوسیالیست کسب شده بود از کف رفته اند و امکان فعالیت را باید با مبارزه پیگیر و مدام که بایستی با استراتژی و سبک کار سوسیالیستی به دست اورد، ادامه داد.

به دنبال 13 اذر و سرکوبی که بر جنبش چپ دانشجویی وارد امد (که بیشتر تاثیر ان در تهران بود) فعالیتهای دیگر در سایر نقاط ایران اغاز و فعالین دیگری پا به میدان مبارزه گذاشتند. در تاریخ 26 مرداد 1386 دانشجویان سوسیالیست دانشگاههای ایران رسما اعلام موجودیت کرد و پا به عرصه مبارزه سیاسی، اجتماعی، دانشجویی و ... نمود. وعملا جنبش چپ دانشجویی  را به دو قطب اصلی تبدیل کرد....

برگی نو ازتاریخ مبارزه کارگری در ایران

عاقبت بعد از مدتها مقاومت دلیرانه و خستگی ناپذیر از طرف کارگران هفت تپه ، آنها موفق شدند علی رغم تهدیدها و ارعابات دولت و نیز تعیین تکلیف کردنها از طرف نیروهای وابسته به دولت ، سندیکای خود را به عنوان تشکلی مستقل  و آزاد تشکیل دادند و مجمع عمومی خود را با حضور پر شور خود برگزار نموده و نمایندگان واقعی خود را انتخاب نمایند .

به راستی تحرکات و اعتراضات کارگران هفت تپه نقطه عطفی درخشان در تاریخ جنبش کارگری ایران محسوب می شود و می رود تا برگی دیگر از این تاریخ با سرافرازی هر چه تمام تر ورق بخورد .  از حرکت کارگران شرکت واحد که بگذریم به راستی چنین حرکتی از طرف کارگران در ایران  در چند ساله اخیر بی نظیر بود آنها توانستند  با اتحاد پایدار خود بخش زیادی از خواسته های بر حق خود را به سرمایه داری ایران تحمیل نمایند از جمله مهم ترین این مطالبات همین ایجاد تشکل مستقل کارگری بود که برای آنها در قالب سندیکا متبلور گردید .

اما آنچه که نقطه تمایز چشمگیری است این است که این دستاوردها به دنبال یک مبارزه نفس گیر و طولانی مدت به دست آمد و این خود حاوی دو پیام مهم برای ما کارگران است اول اینکه هیچ درجه از مطالبات ما بدون مبارزه متحدانه و پیگیر و بدون دادن هزینه متحقق نخواهد شد . دوم ، قدرت سرکوب و فشار سیستم رسمی سرمایه ( دولت ) بی انتها و نامحدود نبوده و تغییر جزئی در توازن طبقاتی می  تواند فضای خفقان و سرکوب را  بی تآثیر و یا کم تآثیر نماید .

16

آذر سال گذشته مقطع تعیین کننده ای برای جنبش دانشجویی در ایران بود . از این مقطع ما شاهد تقابل گسترده تر جنبش دانشجویی با استبداد حاکم و قدرتمندتر شدن و پررنگ شدن گرایشهای ضد سرمایه داری و سوسیالیستی در این جنبش در تمام سطوح و لایه ها هستیم . 16 آذر سال گذشته  برای ما دانشجویان دانشگاه پیام نور سنندج نیز نقطه تعیین کننده ای بود . پس از پاره ای اعتراضات و تلاشها در راستای برگزاری مراسم 16 آذر ، چند تن از دانشجویان این مرکز دانشگاهی باز داشت شدند و یکی از آنها در دی ماه  1386 در شکنجه گاه نهادهای امنیتی جان باخت .

ما به عنوان فعالین سوسیالیست در جنبش دانشجویی ، نقطه آغاز فعالیتمان را تامین حقوق و مطالبات توده دانشجویانی که در مجتمع دانشگاهی پیام نور سنندج به تحصیل مشغولند قرار می دهیم . قابل ذکر است که در این مجتمع دانشگاهی در حال حاضر هفت هزار دانشجو و در کل استان کردستان ، بیست و یک هزار دانشجو در مراکز پیام نور به تحصیل مشغولند . با توجه  به شرایط و ویژگیهای خاص دانشگاه پیام نور ، ما محور فعالیت صنفیمان را در درجه اول و در مرحله کنونی بر تلاش جهت تثبیت کامل هویت دانشجویی دانشجویان دانشگاه پیام نور و تامین حقوق و مطالبات بدیهی و اولیه آنها  - که تا کنون به انحاء مختلف از آنها سلب شده است - تعریف می کنیم . مسئولان مربوطه محور اصلی سیاستهای دانشگاه را " توسعه مسایل دینی و مذهبی " اعلام نموده اند  و ظاهرا بر این اساس چندین تشکل از دانشگاه مجوز فعالیت دریافت داشته اند. ما در مقابل بر حق تشکل یابی دانشجویان و تشکیل نهادهایی که نماینده راستین مطالبات آنها باشند پافشاری و در این جهت فعالیت خواهیم نمود . در این مسیر ایجاد حتی یک تشکل واقعی که منعکس کننده خواسته های دانشجویان باشد بسیار ضروری تر و با ارزشتر از دهها انجمن کاغذی و وابسته ای است که آن هم بر محور سیاست " توسعه مسایل دینی و مذهبی " در دانشگاه فعالیت کنند .

از جهتی دیگر تاکید بر این بر این نکته را لازم می دانیم که از آنجا که دغدغه ها ، مشکلات و مطالبات ما  خصلت صرفا " کردی " ندارند وهمان مطالبات و خواسته هایی است که هر دانشجوی حق طلب و آزادی خواهی در هریک از نقاط ایران فریاد می کند ، جریان دانشجویی ما نیز عنوان و پسوند " کردی " نخواهد داشت  و در جهت پیوند با اعتراضات ، تلاشها و مبارزات سراسری دانشجویان دانشگاه پیام نور و سایر مراکز دانشگاهی در تمام نقاط کشور خواهد کوشید  و در اتحاد با اعتراضات جنبش دانشجویی در سراسر کشور عمل خواهد کرد . به علاوه ما عزم و تصمیم خود را برای مشارکت و همراهی فعال در جهت ایجاد یک قطب چپ و سوسیالیستی در بین جریانات دانشجویی در شهر سنندج و در سطح جنبش دانشجویی در کل استان کردستان اعلام می کنیم  . بدون شک از لوازم شکل گیری چنین قطبی همراهی و شرکت در مبارزات در جبهه های جنبش کارگری ، جنبش زنان و جنبش رفع ستم ملی در این منطقه و ایجاد پیوند و هماهنگی بین این جنبشها و رادیکالترین و ترقی خواهانه ترین مطالبات آنها از کانال مبارزات جنبش دانشجویی است. ما دست تمامی پویندگان این مسیر را به گرمی می فشاریم . 

دانشجویان سوسیالیست دانشگاه پیام نور سنندج

آبان ماه 1387